
Δεν ξερώ σε πόσους έχει τύχει αλλά σας εύχομαι να μην το ζήσετε ποτέ!
Ήμουν στην Χαλκιδική στο μαγαζί του πατέρα μου όπου συνηθίζω να βοηθάω κάθε σαββατοκύριακο.Μετα το πέρας των εργασιών μου παίρνω την αδερφή μου και ξεκινάμε για Θεσσαλονίκη.Μια διαδρομή που πρέπει να έχω κάνει πάνω από χίλιες φορές χωρίς υπερβολές…Στην πορεία λοιπόν και αφού έχω διανύσει 9χιλιόμετρα περίπου,μετα από μια στροφή 20μοιρων,δηλαδή όχι πολύ κλειστή αλλα ούτε και πολύ ανοιχτή, πετάγεται ένας σκύλος μέσα από κάτι δένδρα στη δεξιά πλευρά του δρόμου και απόσταση από εμένα ούτε 3 μέτρα..πατάω λοιπόν το φρένο και πάω να το κόψω δεξιά, αντιλαμβάνομαι όμως ότι δεν έχω χώρο (θα σκοτωνόμουν δηλαδή) και ξαναγυρνάω το τιμόνι προς το δρόμο,(μόνη αλλα μοιραία επιλογή)χτυπώντας το σκυλί.
Με αποτελέσματα: εγώ και η αδερφή μου σώοι και αβλαβείς.
Το αυτοκίνητο,δεν ξέρω ακόμα τι ακριβώς έπαθε.(μάλλον γερή ζημιά)
Και τέλος,δυστυχώς το σκυλί νεκρό…
Τα συναισθήματα που με κυριεύουν αυτή τη στιγμή είναι πραγματικά άθλια.Απο τη μια είμαι χάλια για το σκυλάκι.
Από την άλλη λέω ευτυχώς,μπορει να ήταν και χειρότερα.
Αλλα είμαι και απίστευτα εκνευρισμένος με την ΓΑΜΩΤΥΧΗ μου!!!(από τότε που πήρα αυτό το αυτοκίνητο όλα στραβά)!!!Έλεος…